१७ ऑक्टोबर २०२६ | आजची मूळ मराठी कविता
मोबाईलवर संदेश क्षणात पोहोचतात; पण जुन्या पत्रांत जपलेले हस्ताक्षर, कागदाचा स्पर्श आणि वाट पाहण्याची आठवण वेगळीच असते. कपाटात सापडलेले एखादे पत्र आपल्याला वर्षांपूर्वीच्या दिवसांत घेऊन जाते. ‘आज के अल्फ़ाज़’च्या आजच्या भागात आठवणींच्या या नाजूक धाग्यांना समर्पित मूळ मराठी कविता.
आजची कविता : जुन्या पत्रांचा सुगंध
कपाटाच्या कोपऱ्यात एक पत्र सापडले,
जुन्या अक्षरांतून सारे दिवस जागे झाले.
कागदावर वळणदार ती ओळखीची सही,
क्षणभर वाटले, दाराशी उभी आहे कुणी.
कोपरा जरा दुमडलेला, शाई थोडी फिकी,
तरी शब्दांमधली माया अजून तशीच टिकली.
पावसाची चौकशी होती, घरच्या झाडाची खबर,
साध्याशा त्या वाक्यांत दडले होते अख्खे घर.
उत्तर लिहिण्याची घाई, पोस्टाची ती वाट,
लिफाफ्याच्या पत्त्यामागे धडधडणारी एक आस.
आता संदेश येतात झटक्यात, वेळही पुढे सरतो,
पण हस्ताक्षराचा स्पर्श मनात हळूच घर करतो.
पत्र पुन्हा जपून ठेवले, कपाट झाले बंद,
मनात मात्र दरवळत राहिला आठवणींचा सुगंध.
कवितेचा आशय
ही कविता केवळ जुन्या पत्रांबद्दल नाही; ती माणसांच्या नात्यांमध्ये साठलेल्या साध्या, जिव्हाळ्याच्या आठवणींबद्दल आहे. काळ बदलतो, संवादाची साधने बदलतात, पण मनापासून लिहिलेल्या शब्दांचा भावनिक ठसा अनेक वर्षे टिकू शकतो. जुन्या आठवणींना जपत वर्तमानातील नातीही तितक्याच प्रेमाने सांभाळण्याची आठवण ही रचना करून देते.
आजचा विचार
आठवणींची किंमत कागदाच्या वयात नसते; त्या कागदावर जपलेल्या माणुसकीत असते.
रचनात्मक श्रेय: NewsNationOnline च्या ‘आज के अल्फ़ाज़’ मालिकेसाठी तयार केलेली मूळ कविता. कोणत्याही प्रसिद्ध कवीच्या नावाने सादर केलेली नाही.
अधिक वाचा
आज के अल्फ़ाज़चा साहित्यसंग्रह, मागील भाग ख़ामोशी की ज़ुबान आणि मराठी कविता पावसानंतरची पहाट वाचा.
कवितेच्या साहित्यिक प्रकारांविषयी अधिक जाणून घेण्यासाठी एनसायक्लोपीडिया ब्रिटानिकाचा कवितेविषयी परिचय पाहा. हा सर्वसाधारण संदर्भ आहे; वरील मूळ कवितेचा स्रोत नाही.
Discover more from NewsNation Online
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
आपके लिए सुझाव
Leave a Reply