२४ ऑक्टोबर २०२६ | मूळ मराठी कविता
दिवसभराच्या धावपळीनंतर घराच्या अंगणात उतरणारी संध्याकाळ अनेक छोट्या आवाजांनी भरलेली असते. माठाजवळचा थंडावा, दूरवरची सायकलची घंटा, स्वयंपाकघरातून येणारा वास आणि घराकडे परतणारी पावले—या साध्या क्षणांना आजची कविता शब्द देते.
आजची कविता: अंगणातली संध्याकाळ
दिवसभराची धूळ झटकून वाट घराशी आली,
कौलारू छपरावरती सांज अलगद उतरली.
माठाभोवती थंडगार सावली थोडी दाटली,
तुळशीपाशी छोट्या दिव्याची वात उजळली.
दूर कुठेतरी सायकलची घंटा हलके वाजली,
ओसरीवरच्या शांततेने ती चाहूल साठवली.
चुलीवरच्या भांड्यामधून वाफ हळूच उठली,
दिवसाच्या दमलेल्या गोष्टींना भूकही लागली.
शेजारच्या घरातून आले दोन हसरे शब्द,
मोठ्या बातम्यांविना झाला संवाद समृद्ध.
आकाशाच्या कडेवरती पहिला तारा दिसला,
अंगणातल्या पावलांना निवांत क्षण मिळाला.
उद्याची कामे राहू देत उद्याच्याच दारी,
आजची ही संध्याकाळ जपू मनाच्या घरी.
कवितेचा आशय
ही कविता घराच्या अंगणातील साध्या संध्याकाळीचे चित्र उभे करते. दिवसभराची कामे, धावपळ आणि जबाबदाऱ्या यांच्यामध्ये थोडा निवांत वेळही मोलाचा असतो. घरातील परिचित आवाज, शेजाऱ्यांशी होणारा संवाद आणि निसर्गातील छोटे बदल आपल्याला वर्तमान क्षणाशी जोडतात. कविता मोठ्या घटनांपेक्षा रोजच्या जगण्यातले सौंदर्य पाहण्याचे आमंत्रण देते.
आजचा विचार
दिवस किती गडबडीत गेला यापेक्षा, संध्याकाळी आपण कोणत्या क्षणाला मनापासून जागा दिली हे अधिक लक्षात राहते.
रचनात्मक श्रेय: NewsNationOnline च्या ‘आज के अल्फ़ाज़’ मालिकेसाठी लिहिलेली मूळ मराठी कविता. कोणत्याही अन्य कवीच्या नावाने श्रेय दिलेले नाही.
आणखी वाचा
आज के अल्फ़ाज़ संग्रह, आठवडी बाजाराची गाणी आणि अपनी हद का उजाला वाचा.
कवितेच्या साहित्यिक प्रकाराविषयी सर्वसाधारण माहिती एनसायक्लोपीडिया ब्रिटानिका येथे मिळते. हा संदर्भ मूळ कवितेचा स्रोत नाही.
Discover more from NewsNation Online
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
आपके लिए सुझाव
Leave a Reply