धावपळीच्या जगात थोडा वेळ थांबणे म्हणजे मागे पडणे नव्हे. खिडकीजवळ येणाऱ्या एका चिमणीच्या निमित्ताने आजची मौलिक मराठी कविता विश्रांती, सजगता आणि नव्या उमेदीची गोष्ट सांगते.
चिमणीची छोटी विश्रांती
खिडकीबाहेर सकाळ होती, वाऱ्याची मंद चाहूल होती; कौलावरती चिमणी बसली, क्षणभर तिची धाव थांबली. चोचीत नव्हता दाणा काही, घाईचीही खूण नव्हती; आजूबाजू पाहत बसली, जणू तिला कुठेच धाव नव्हती. रस्त्यावरती पावले धावली, घड्याळ पुढे सरकत होते; त्या छोट्याशा शांत क्षणाला कोणीच मात्र मोजत नव्हते. पंख मिटून ती विसावली, मग आभाळाकडे पाहिले; नव्या उमेदीने उडताना सकाळचे रंग सोबत नेले. मीही माझी घाई थांबवली, खिडकी थोडी उघडी ठेवली; थांबण्यातही बळ असते, ही गोष्ट चिमणीने शिकवली.
कवितेचा भावार्थ
दिवसभर काही ना काही साध्य करण्याच्या प्रयत्नात आपण थोडा विराम घेण्याचे महत्त्व विसरतो. कौलावर बसलेली चिमणी आपल्याला आठवण करून देते की शांतपणे श्वास घेणे, सभोवताल पाहणे आणि पुन्हा उत्साहाने कामाला लागणे हेही जीवनाचे महत्त्वाचे भाग आहेत.
आजचा विचार
थोडा विराम हा प्रवासाचा शेवट नसतो; तो पुढच्या उड्डाणाची तयारी असतो.
अशाच मौलिक रचना वाचण्यासाठी आज के अल्फ़ाज़ संग्रह पाहा. मागील भाग: गलती मानने का हुनर — देवनागरी शायरी.
संपादकीय नोंद: ही NewsNationOnline साठी स्वतंत्रपणे लिहिलेली मौलिक कविता आहे. कोणत्याही प्रसिद्ध कवीच्या नावाने तिचे श्रेय दिलेले नाही.
सीधे अपनी Facebook फ़ीड में पाएँ — News Nation Online पेज को Follow करें।
Discover more from NewsNation Online
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

















Leave a Reply